De Wallenloop is een evenement in Hellevoetsluis die je als hardlopende Hellevoeter minimaal een keer gedaan moet hebben! Het parcours over het Gorsepad en de Wallen is een schitterende omgeving om een sportieve prestatie neer te zetten. In eerdere edities heb ik een aantal keer de 10km afstand mee gedaan, maar dit jaar heb ik bewust gekozen voor de 5km. Met twee redenen: een snelle tijd op de 10 zat er mogelijk niet in ivm minimale training afgelopen maanden en ten tweede wilde ik zonder sokken in de hardloopschoenen op wedstrijd tempo trainen voor toekomstige triathlons.

Een voorinschrijving had ik niet gedaan, ondanks dat ik begrijp dat dat voor de organisatie prettiger is, maar het risico dat je niet kan starten is altijd aanwezig, dus ter plekke ingeschreven. Wat overigens erg vlot ging.
Dit jaar voor het eerst met officiële tijdsregistratie chip! Een systeem waarvoor enkele leden op cursus zijn geweest en waardoor het voor de loper alleen maar aantrekkelijker wordt om zo een “echte” tijd neer te zetten. Het pakketje met startnummer was derhalve uitgebreid met een chip en een snelbinder voor aan de schoen.

Ondanks geen illussies over mijn prestatie op de 5km, toch een gezonde wedstrijd spanning. De animo was mede door het samenvallen met de Avond4Daagse wat minder als andere jaren, maar voor de 10km stonden er nog redelijk wat mensen opgesteld om om 20:00 weggeschoten te worden. Met als opvallende laatste loper Remko Kap met zijn dochter in de hardloopwagen! Erg leuk om zo de allerkleinsten al kennis met de loopsport te laten maken.
Om 20:15 was het startschot voor de 5km. Aanzienlijk minder lopers dan voor de 10km, maar nog steeds een leuk aantal. Mijn strategie was eigenlijk simpel: hoog erin en kijken of ik het volhield. Omdat de start vanaf de hockey was, moesten er direct scherp linksaf geslagen worden, dus rechts opstellen zodat de bocht ruim genomen kon worden. Hierdoor liep ik lekker mee voorin en ging het tempo er goed in. Een kopgroepje van 3 man, nam al snel afstand en bij de heuvel richting samenkomst punt van de 10km vanaf het Gorsepad was duidelijk dat deze mannen voor het podium gingen.
Daarachter liepen nog 3 man en 1 dame en ik. Het heuveltje is een bekende trainingsspot voor de A/B groep dus die ging zonder al teveel problemen. Bovenop stond Daan Dijksma als verkeersregelaar en om extra aan te moedigen. Hier kwam de 10km erbij en de snelste van de 10km waren al voorbij voordat wij daar langskwamen. Wel leuk gedaan door de organisatie, zo krijg je een mooi gemengd lopersveld!
Het was flink warm, en dat merkte ik aan het tempo, er kwamen een paar seconden bij per km, maar nog steeds in de top10 van de 5km.
Bij de vuurtoren linksaf de vesting in en dan meteen scherp linksaf de vestingwallen op! Een venijnige bocht die veel snelheid kost en waar het schelpenpad ook meteen begint. Op de wallen gaat het licht op en neer en met die warmte ging je dat goed voelen. Langzaamaan kwam ik dichterbij de eerste dame op de 5km en 2 voorgangers. Halverwege de wallen gingen de 10km lopers rechtdoor en moest de 5k eraf. Over de trap of gewoon door het gras ernaast. Met het flinke tempo is een trap altijd een risico, dus hop door het gras naar beneden! Tussen de huizen door het plein op rechtsaf richting Limani.
Daar achterlangs rondom de molen. Daar kon ik de 1e dame van de 5K inhalen. Nog 7 man voor me op de 5K. Weer de Vesting verlatend, oppassen voor tegemoetkomende 10K lopers de boulevard op richting Cape Helius en op naar de finish. Thv het strand haalde ik nummer 7 in en liep ik dus zelf op de 7e positie. Op naar de laatste kilometer, nog een stukje holletje af en dan de laatste scherpe bocht richting HC Voorne voor de finish. Nummer 6 was in zicht, maar inhalen zat er niet meer in, met een tijd van 19:52 passeerde ik de finish. Zeer tevreden, want veel kwaliteits training had ik de afgelopen maanden niet gedaan.
Gezellig nagekletst in de kantine van de hockey vereniging met een drankje erbij, prompt viel ik nog in de loterij prijzen en ging met 2 planten-prijzen op de fiets moe maar voldaan naar huis. Bedankt voor de goede organisatie en alle andere Pallas leden gefeliciteerd met zijn/haar prestatie!
De foto;s staan in het fotoalbum

Met sportieve groet,

Sander Klink

Ik ben zo enthousiast over het sportrustenschema dat ik graag mijn ervaring met jullie wil delen!

Het geheimzinnige revolutionaire schema waar velen hun bedenkingen over hadden. Maar na het lezen van het boek “De Marathonrevolutie” was ik overtuigd. Dit moet kunnen, en wat heb ik te verliezen?

Voor mij was dit schema ideaal omdat ik met een gezin, een baan en een sportende echtgenoot en af en toe wat vrijwilligerswerk hier en daar, efficiënt met mijn tijd om moet gaan.

Dat wil zeggen…wel gewoon 4 keer trainen maar door de kortere afstanden makkelijker tussendoor te plannen.

Ik liep bijvoorbeeld in mijn lunchpauze, even voor het eten of zondag om een uur of 11. Wel zo lekker zonder wekker.

Nu lijkt het allemaal vrij relaxed, en het woord “Sportrusten” doet denken dat dit een lui schema is, maar integendeel. Je moet af en toe behoorlijk aan de bak. 1 x per week “intensief”. En ik dacht dat ik dat al deed tijdens de training. Maar nee, mijn hartslag moest behoorlijk omhoog. Ik kwam erachter dat ik te vaak in mijn “comfortzone” liep. Ik moest volgens de theorie naar mijn omslagpunt. Dit ligt heel dicht tegen je maximale hartslag aan. Ik zal de details achterwege laten, deze gegevens heb ik allemaal uit het boek kunnen halen. Maar ik kan je zeggen 8 kilometer omslagpunt is doorbijten. Voordeel: Je bent zó klaar.

Behalve die ene intensieve training per week liep ik ook één keer heel langzaam. Het zogenaamde “vogels kijken”. Heel langzaam, ook lastig omdat de handrem erop moet. Maar schema is schema. Soms had ik echt de neiging om te roepen “Ik kan wel harder hoor, maar ik moet langzaam!”

De belangrijkste 2 andere trainingen in de week waren die op marathon hartslag. Dat was het aanvalsplan voor Rotterdam. 42.2 km op marathonhartslag.

Ik merkte tussendoor tijdens wedstrijden dat mijn 10 km tijd verbeterde. Dat was voor mij een bevestiging. Alles ging letterlijk precies volgens het boek. Die marathon zou ook wel lukken...

Op de dag zelf kwam ik op het 14 km punt de jongens van Sportrusten tegen. Leuk om ze een paar seconden te ontmoeten.

Ik was niet bang om meer dan 14 km te lopen. Het voelde gewoon goed en ik had veel ervaringen van andere sportrusters gelezen op de site.

Na 21 km ging mijn hartslag zelfs iets naar beneden en bleef redelijk constant en het tempo daarbij ook. Toen kreeg ik pas echt vertrouwen in dat het ging lukken.

Ik heb genoten van alle supporters en nog nooit zo veel gedronken tijdens het lopen en flink gebruik gemaakt van de sponsjes en flesjes water die aangereikt werden. Pas bij 30 km voelde ik mijn bovenbenen maar dan is het al aftellen. Nog 12 kilometer, dat is gewoon een doordeweeks rondje

Ik heb geen verval gehad, de hele marathon constant kunnen lopen en mijn doel bereikt. Genoten van de marathon, die medaille opgehaald. Een goede en blessure vrije trainingsperiode gehad.

En dan…de nadelen?

Eerlijk is eerlijk. Ik hoef niet zo nodig van die lange duurlopen te genieten, maar als je deze leuk vindt dan zal mis je die met dit schema. Nog meer? Even denken…ik kon mijn kleding, sokken en schoenen niet meer dan 14 km testen. Sportvoeding heb je ook niet nodig.

Verder kan ik echt niets bedenken.

Voor mij niet anders meer dan deze theorie!

Onder goede weersomstandigheden stonden 15 leden van onze vereniging aan de start van de halve marathon van Oostvoorne met een deelnemersveld van meer dan 700 lopers.

Voor de A-lopers was dit de laatste wedstrijd van het van Buuren Circuit.

Voor een aantal lopers was deze halve marathon ook een ideale gelegenheid om persoonlijke records te verbeteren of deze 21 km te lopen in het marathon tempo.

Alle lopers en loopsters van Pallas 93 hebben met succes de eindstreep gehaald en kunnen trots zijn op hun prestatie.

Voor de plaatsen bij de eerste 10 moest er flink doorgelopen en afgezien worden.

Uitslag van de 10 snelste lopers van onze vereniging per categorie:

Hans Berendsen 2e H 40 1 uur 16 en 19 sec
Richard Waardenburg 2e H 35 1 uur 19 en 18 sec.
Vincent Bloem 6e H sen 1 uur 19 en 49 sec
Ruud de Vette 7e H 50 1 uur 27 en 56 sec
Richard Goedendorp 10e H 35 1 uur 30 en 47 sec
Gertine Quirijns 7e D.40 1 uur 42 en 4 sec
Monique Baars 5e D sen 1 uur 48 en 32 sec.
Annelies Vos           11e D sen 1 uur 55 en 47 sec

De resultaten en de tijden van de overige lopers en loopsters zijn bekend bij de trainers.

Podiumplaatsen eindklassement lange afstand van Buuren Circuit:

1e plaats: Hans Berendsen (H.40)

2e plaats: Richard Waardenburg (H.35)

2e plaats: Vincent Bloem (H.sen)

3e plaats: Annelies Vos (D.sen)

Nogmaals gefeliciteerd met deze prima resultaten, we kunnen terugkijken op een sportieve en gezellige middag. Alle leden van Pallas 93, die aan de start staan voor de marathon van Rotterdam

op 9 april, alvast veel succes toegewenst.

Voor verslag:

Daan Dijksma

Verslag van Melinda Hordijk 

Zondag ochtend 9 april 2017, 

Om 9.00u vertrokken wij (Kees, Mary, Joop Hartog en ik) naar Rotterdam. 

Omdat wij altijd jarenlang, op verschillende punten gingen staan tijdens de marathon, de overvolle metro’s in en uit, geen tijd om naar de wc te gaan etc. dachten wij dit jaar .. wij nemen stoeltjes, thermoskan koffie mee en gaan heerlijk een aantal uur langs de kant zitten in het zonnetje. 

Wij gingen eerst bij de kwart marathon kijken en zaten op het 6km punt, daar deden zoveel lopers aan mee, dat zij schouder aan schouder liepen, echt zo druk. 

Gelukkig nog een paar bekende kunnen spotten, helaas weinig foto’s kunnen maken, door de drukte zag ik ze te laat. 

Daarna naar de boszoom gegaan om de lopers bij het 35km punt van de marathon te kunnen aanmoedigen. 

Wij zaten er vroeg dus nog lekker kunnen genieten van ons bakse koffie. 

Rond 11.40u kwamen de eerste Kenianen eraan, zij lopen zo licht en mooi dat het net een kudde dieren is die voorbij komen. 

Als eerste kwam als bekende van de regiowedstrijden Nixon Fernados langs 

“De hunk van de Wallenloop” zo wordt hij genoemd ;-) Louis de Koning en Cornelis Chatziioannou volgden snel. 

Toen kwam daar Ferry Engel met een geweldige lach op zijn gezicht, Richard van Waardenburg zoefde voorbij, daarna kwam Ruud de Vette en werd volgens mij gehaast door Marcel Fiering. 

Het zat Marcel Gelton niet mee, hij wilde een paar keer uitstappen maar deze bikkel bleef doorgaan en heeft toch nog een mooie tijd neergezet waar sommige alleen nog maar van kunnen dromen. 

Wij volgde bijna alle lopers via de marathon app en Gertine Quirijns zagen wij iedere keer sneller en sneller gaan. 

Heeey Melin.. hoor ik ineens.. jahoor speedy Gertine kwam voorbij. 

Hans van Bommel, Ron Moerland, Monique Baars ook nog even toegejuicht. 

De eerste loper uit de D groep was Peter van Geffen die zoefde voorbij en ik was te laat voor een foto. 

Waar blijft Ferry Kros toch? Hebben wij hem gemist? Wij hoorde later dat hij uit moest stappen na 25km vanwege teveel kramp. 

Trainer Kees was weer erg fanatiek en verzorgde zijn lopers goed op het 35km punt met wat lekkers. Voor een aantal lopers was het hun eerste marathon. 

Omdat het een warme dag zou worden, transpireer je meer, kom je vaak zouten tekort en krijg je krampen. Daarom hadden wij tassen vol met plastic bekertjes, cola, water, zoute pepsels en bananen. De pepsels deden het goed, en is totaal bijna een kilo opgegaan, de lopers waren er erg blij mee. 

Daarna kwamen Elaine Gevaert met Marvin Verroen nog fris en fruitig ons voorbij, gevolgd door Annelies Vos die geweldig goed liep met het 14km sportrusten schema, Ferry Becker een grote glimlach opzette toen hij ons zag. 

Lars van Wijnhoven bijna nog gemist, gelukkig tikte hij ons aan. 

Toen kwam Natasja de Winkel langs, zonder Eric, helaas heeft haar vader uit moeten stappen na 25km vanwege een blessure. 

Daar kwam Jacqueline Nodelijk langs, wij roepen en roepen maar ze hoorde ons niet.. 

Op hetzelfde moment sprong de vrolijke Judy (Judelyn Cañeda Lomera) voor mijn cameralens en oogde nog erg goed. 

Wim Tenwolde zou samen met Judy lopen, maar via de app was Wim nog steeds niet gestart, of de app werkte niet goed, of Wim was niet gestart. Het was helaas het laatste. 

Jaaaaaa… daar komt Lisette gevolgd door Wobbe ze zaten er een beetje doorheen, maar deze kanjers hebben het toch maar weer geflikt en toch de finish gehaald. 

Wij hoorde heel veel lopers over pijnlijke benen en hebben gewacht tot de allerlaatste loper voorbij kwam. Op het laatst leek het wel een slagveld, gelukkig hadden wij genoeg cola meegenomen om de mensen een beetje op te peppen om de laatste 7km naar de Coolsingel te juichen. 

Het leek wel of er dit jaar meer lopers waren en door het mooie weer ook meer supporters. Het was te druk en daardoor hebben wij helaas Yorgo Poortvliet, Marc van Bergen, Ben van de Vlugt en nog heel veel andere pallas lopers niet gezien. 

Ik heb zelfs mijn eigen man Daniel Hordijk die de laatste 25km meeliep als haas ook niet gezien. 

Even uitrusten, herstellen en nagenieten voor alle lopers. 

En op naar de volgende marathon…… Amsterdam? 

Alle foto’s staan op de website.

De Achmea Midwinter Marathon 2017 stond weer op het programma ter voorbereiding naar de Rotterdam Marathon. Dit jaar voor mij de 4e keer en zoals afgelopen 3 jaar samen met Arianne & Jan Wegereef en Jolanda met een overnachting in een hotel op de Loolaan direkt aan de start.

logo_body_and_soul.png
logo_dennis_postma.png
logo_martinic.png
logo_melinda.png
logo_paul_van_der_leij.png
logo_poldervaart.png
logo_runnersworld.png
logo_steefit.png
logo_vanhaastert.png
logo_vtti.png
logo_wash_it_carwash.png
logo_wm.png
logo_zuiderwijk.png
logo_kinderkoepel_bewerkt.png
logo_body_and_soul.png
logo_dennis_postma.png
logo_martinic.png
logo_melinda.png
logo_paul_van_der_leij.png
logo_poldervaart.png
logo_runnersworld.png
logo_steefit.png
logo_vanhaastert.png
logo_vtti.png
logo_wash_it_carwash.png
logo_wm.png
logo_zuiderwijk.png
logo_kinderkoepel_bewerkt.png