Ik ben zo enthousiast over het sportrustenschema dat ik graag mijn ervaring met jullie wil delen!

Het geheimzinnige revolutionaire schema waar velen hun bedenkingen over hadden. Maar na het lezen van het boek “De Marathonrevolutie” was ik overtuigd. Dit moet kunnen, en wat heb ik te verliezen?

Voor mij was dit schema ideaal omdat ik met een gezin, een baan en een sportende echtgenoot en af en toe wat vrijwilligerswerk hier en daar, efficiënt met mijn tijd om moet gaan.

Dat wil zeggen…wel gewoon 4 keer trainen maar door de kortere afstanden makkelijker tussendoor te plannen.

Ik liep bijvoorbeeld in mijn lunchpauze, even voor het eten of zondag om een uur of 11. Wel zo lekker zonder wekker.

Nu lijkt het allemaal vrij relaxed, en het woord “Sportrusten” doet denken dat dit een lui schema is, maar integendeel. Je moet af en toe behoorlijk aan de bak. 1 x per week “intensief”. En ik dacht dat ik dat al deed tijdens de training. Maar nee, mijn hartslag moest behoorlijk omhoog. Ik kwam erachter dat ik te vaak in mijn “comfortzone” liep. Ik moest volgens de theorie naar mijn omslagpunt. Dit ligt heel dicht tegen je maximale hartslag aan. Ik zal de details achterwege laten, deze gegevens heb ik allemaal uit het boek kunnen halen. Maar ik kan je zeggen 8 kilometer omslagpunt is doorbijten. Voordeel: Je bent zó klaar.

Behalve die ene intensieve training per week liep ik ook één keer heel langzaam. Het zogenaamde “vogels kijken”. Heel langzaam, ook lastig omdat de handrem erop moet. Maar schema is schema. Soms had ik echt de neiging om te roepen “Ik kan wel harder hoor, maar ik moet langzaam!”

De belangrijkste 2 andere trainingen in de week waren die op marathon hartslag. Dat was het aanvalsplan voor Rotterdam. 42.2 km op marathonhartslag.

Ik merkte tussendoor tijdens wedstrijden dat mijn 10 km tijd verbeterde. Dat was voor mij een bevestiging. Alles ging letterlijk precies volgens het boek. Die marathon zou ook wel lukken...

Op de dag zelf kwam ik op het 14 km punt de jongens van Sportrusten tegen. Leuk om ze een paar seconden te ontmoeten.

Ik was niet bang om meer dan 14 km te lopen. Het voelde gewoon goed en ik had veel ervaringen van andere sportrusters gelezen op de site.

Na 21 km ging mijn hartslag zelfs iets naar beneden en bleef redelijk constant en het tempo daarbij ook. Toen kreeg ik pas echt vertrouwen in dat het ging lukken.

Ik heb genoten van alle supporters en nog nooit zo veel gedronken tijdens het lopen en flink gebruik gemaakt van de sponsjes en flesjes water die aangereikt werden. Pas bij 30 km voelde ik mijn bovenbenen maar dan is het al aftellen. Nog 12 kilometer, dat is gewoon een doordeweeks rondje

Ik heb geen verval gehad, de hele marathon constant kunnen lopen en mijn doel bereikt. Genoten van de marathon, die medaille opgehaald. Een goede en blessure vrije trainingsperiode gehad.

En dan…de nadelen?

Eerlijk is eerlijk. Ik hoef niet zo nodig van die lange duurlopen te genieten, maar als je deze leuk vindt dan zal mis je die met dit schema. Nog meer? Even denken…ik kon mijn kleding, sokken en schoenen niet meer dan 14 km testen. Sportvoeding heb je ook niet nodig.

Verder kan ik echt niets bedenken.

Voor mij niet anders meer dan deze theorie!

logo_body_and_soul.png
logo_dennis_postma.png
logo_martinic.png
logo_melinda.png
logo_paul_van_der_leij.png
logo_poldervaart.png
logo_runnersworld.png
logo_steefit.png
logo_vanhaastert.png
logo_vtti.png
logo_wash_it_carwash.png
logo_wm.png
logo_zuiderwijk.png
logo_kinderkoepel_bewerkt.png
logo_body_and_soul.png
logo_dennis_postma.png
logo_martinic.png
logo_melinda.png
logo_paul_van_der_leij.png
logo_poldervaart.png
logo_runnersworld.png
logo_steefit.png
logo_vanhaastert.png
logo_vtti.png
logo_wash_it_carwash.png
logo_wm.png
logo_zuiderwijk.png
logo_kinderkoepel_bewerkt.png